از تاجیکستان بشنوید Аз Точикистон бишнавед

در جستجوی خویش

نویسنده : آقای اعظم خواجه اف(خجسته) - ساعت ٤:٠٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱۱/۱۸

من امروز به جستوجوی خویش بر آمدم،

تا شاید:

در ماورای بود و باش ها،

در شیب و فراز تلاش ها،

در مزار آرزوهای خاک شده،

در پاره ی پیرهن های چاک شده.

در سکوت ترانه ها،

در خزان جوانه ها.

در گور روزهای مرده،

در زخم سیدهای تیرخورده.

...

در آن چه بود و نیست،

در آن چه نیست و هست،

خودرا بیابم

نظرات ()

شب راه را گم کرده است

نویسنده : آقای اعظم خواجه اف(خجسته) - ساعت ۳:٢٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱۱/۱۱

این شب تاریک بی ماه

راه را گم کرده است،

می نداند روزن فردا کجاست،

می زند خودرا به بام و پنجره

تا سراغ راه فردارا بگیرد.

در درون خانه جمعی،

گرد شمعی،

گوی انجم کرده اند،

نیز راه راست را گم کرده اند.

این شب تاریک با تیغ شفق

طعمه ی نور درخشان می شود،

نورباران می شود.

لیک حیفا!

این گروه راه بسته،

در گِل غفلت نشسته،

گول شمع نیمه جان را می خورند،

شعله ی لرزان این شمع

رهنمای کور این جمع.

و-این شب تاریک سیه پوش،

در عذای این گروه راه بسته

در غم و ماتم نشسته.

نظرات ()

زلال اندیشه

نویسنده : آقای اعظم خواجه اف(خجسته) - ساعت ٤:٤۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱۱/۳

در سرم اندیسه ها

همنوایی با خط همپیشه ها

مسلک مارا ز ما دزدیده اند بی مسلکان

آتشی افکنده اندر بیشه ها،

من به فکر ریشه ها.

Зулоли андеша

Дар сарам андешахо

Хамнавойи бо хати хампешахо

Маслаки моро зи мо дуздидаанд бемаслакон

Оташе афканда андар бешахо

Ман ба фикри решахо

نظرات ()

افسانه ی دیگر

نویسنده : آقای اعظم خواجه اف(خجسته) - ساعت ۱۱:٠٥ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/۱۱/٢

وقتی که پرده ی غبارالود غروب

دیوار خانه هارا در خویش می پیچد

و سایه طلوع می کند،

این لحظه ی تولد شب است

و مرگ یک روزی دیگر.

آیا در این آیینه خودرا می بینی؟

عزیز من،

در این غروب غرور خویش را بکش

و از کویر خاکستریی تکبر

به جنگل سبز تکبیر باز آ.

باز آ که درختان باکره ی هستی را

حامله ی شکوفه ی عشق کنیم،

در شانه های خود – شاخه های این درخت

شبنم های سحرزاد امیدرا جلا دهیم،

و از این بلور

باده ی عشق بنوشیم.

باز آ،

که در جاده های شرنوشت

من در تو

و تو در من

گم شویم،

و سرنوشت ما افسانه ی دگر شود.

Афсонае дигар

Вақте ки пардаи ғуборолуди ғуруб

Девори хонаҳоро дар хеш мепечад

Ва соя тулуъ мекунад,

Ин лаҳзаи таваллуди шаб аст

Ва марги як рузи дигар.

Оё дар ин ойина худро мебинй?

Азизи ман,

Дар ин ғуруб ғурури хешро бикуш,

Ва аз кавири хокистарии такаббур

Ба чангали сабзи такбир боз о!

Боз о, ки дарахтони бокираи ҳастиро

Ҳомилаи шукуфаи ишқ кунем,

Дар шонаҳои худ -

шохаҳои ин дарахт,

Шабнамҳои саҳарзоди умедро чило диҳем

Ва аз ин булур

Бодаи ишқ бинушем.

Боз о, ки дар чодаҳои сарнавишт

Ман дар ту

Ва ту дар ман

Гум шавем

Ва сарнавишти мо афсонае дигар шавад.

نظرات ()

ای جان من

نویسنده : آقای اعظم خواجه اف(خجسته) - ساعت ٤:۱٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱٠/٢٩

ای جان من جانِ مرا بی تاب کن، بی تاب کن،

در رود احساس و جنون غرقاب کن، غرقاب کن.

نور و ضیارا جاری کن بر تار و پود هستی ام،

در ملک تار سینه ام مهتاب کن، مهتاب کن.

از عالم بی خوابی ها من را رها کن ساعتی،

در بستر آغوش خود در خواب کن، در خواب کن.

من را که هستم تشنه جان،هم تشنه دل، هم تشنه کام،

از شربت لب های خود شاداب کن، شاداب کن.

"من" را بکش در من و خود، تا من و تو یک "ما" شویم،

"ما" را فدای نشعه ی نایاب کن، نایاب کن.

ارچه حیا واجب بوَد، در مسلک دل دادگان،

یک لحظه ترک قالب آداب کن، آداب کن.

نظرات ()

گل چتر

نویسنده : آقای اعظم خواجه اف(خجسته) - ساعت ۳:۱۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱٠/٢٥

دیروز

وقتی که باران ترانه می خواند،

در شهر ما چترها گل کرده بودند

و کوچه ی ما

به پابوس تو

حنابندان بود.

نظرات ()

بزم فلک

نویسنده : آقای اعظم خواجه اف(خجسته) - ساعت ٧:۳٦ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/۱٠/٢٠

شب فرو افتاد از بام فلک،

روز شد زندانیی دام فلک.

ماه شبرو همچو نان شیرمال،

اختران آلوچه ی شام فلک.

ابرهای بادبانی هر طرف

در شنا مانند احرام فلک.

شبنم از مژگان شب پرواز کرد،

شهدریزان شد از این کام فلک.

کهکشان بر مشتری گلدسته داد،

تا بریزد باده بر جام فلک.

از نگاه مست اختر های دور

بر زمین باریده انعام فلک.

خلوت زیبای ما در قلب شب،

اینچنین بنموده ایام فلک.

Базми фалак

Шаб фуру афтод аз боми фалак
Руз шуд зиндонии доми фалак
Мохи шабрав хамчу нони ширмол
Ахтарон олучаи шоми фалак
Абрхои бодбонй хат тараф
Дар шино монанди эхроми фалак
Шабнам аз мижгони шаб парвоз кард
Шахдрезон шуд аз ин коми фалак
Кахкашон бар муштарй гулдаста дод
То бирезад бода бар чоми фалак
Аз нигохи масти ахтархои дур
Бар замин борида инъоми фалак
Хилвати зебои мо дар калби шаб
Инчунин бинмуда айёми фалак